در دل منطقه‌ای کوهستانی در جنوب اردن، شهری قرار گرفته که معماری آن با آنچه از شهرهای تاریخی می‌شناسیم تفاوت دارد. پترا، شهری باستانی که نمای بناهای آن در دل صخره‌های ماسه‌سنگی تراشیده شده، قرن‌ها مرکز مهمی برای تجارت و تبادل فرهنگی در منطقه بوده است.
پترا در حدود سده چهارم پیش از میلاد به‌عنوان یکی از مراکز مهم تمدن نبطی شکل گرفت و در سده‌های بعد به یکی از مهم‌ترین ایستگاه‌های تجاری مسیرهای بازرگانی منطقه تبدیل شد. موقعیت جغرافیایی این شهر، آن را به حلقه ارتباطی میان شبه‌جزیره عربستان، شام و مدیترانه تبدیل کرده بود. تجارت ادویه، بخور و کالاهای ارزشمند، در رونق اقتصادی آن نقش مهمی داشت.
یکی از شاخص‌ترین جلوه‌های معماری پترا، بنایی است که با نام «الخزنه» یا خزانه‌داری شناخته می‌شود. نمای باشکوه این سازه با ارتفاع حدود 40 متر، مستقیماً در دیواره صخره‌ای تراشیده شده و از مشهورترین تصاویر ثبت‌شده از این شهر است. با وجود نام آن، شواهد تاریخی نشان می‌دهد که این بنا احتمالاً کارکردی آرامگاهی داشته است.
مسیر ورود به پترا نیز بخشی از تجربه بازدید از این مجموعه است. گذرگاهی باریک و طولانی به نام «السّیق» که میان دیواره‌های بلند صخره‌ای امتداد دارد، بازدیدکنندگان را به سوی الخزنه هدایت می‌کند. با عبور از این مسیر، نمای ناگهانی و چشمگیر بنای خزانه‌داری در برابر دیدگان قرار می‌گیرد؛ منظره‌ای که از نمادهای شناخته‌شده گردشگری اردن به شمار می‌رود.
اما پترا تنها به الخزنه محدود نمی‌شود. خیابان ستون‌دار، تئاتر باستانی، آرامگاه‌های سلطنتی و دیر یا «الدیر» از دیگر بخش‌های مهم این مجموعه هستند. هر یک از این بناها، گوشه‌ای از مهارت معماری و سازمان اجتماعی تمدن نبطی را به نمایش می‌گذارند.
پترا در سال 1985 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و در سال 2007 نیز در فهرست هفت عجایب جدید جهان قرار گرفت. این مجموعه امروزه یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری تاریخی منطقه است و هر سال میزبان گردشگرانی از نقاط مختلف جهان می‌شود.
بازدید از پترا، تنها تماشای مجموعه‌ای از بناهای باستانی نیست؛ تجربه‌ای است از قدم گذاشتن در شهری که انسان با شناخت دقیق طبیعت و بهره‌گیری از توانایی‌های معماری، فضایی ماندگار را در دل سنگ پدید آورده است.
پترا، روایتی از پیوند تاریخ، طبیعت و هنر معماری؛ شهری که گذر قرن‌ها نتوانسته شکوه آن را از دل صخره‌ها محو کند.
